mordant
Uiterlijk
- mor·dant
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | mordant | mordanten |
| verkleinwoord |
de mordant m
- (scheikunde) bijtmiddel; een stof die gebruikt wordt om de aanhechting van kleurstoffen aan een vezel te verzekeren. Gewoonlijk een metaalverbinding die eraan cheleert
- ▸ Van de beschreven recepten werd gebruik gemaakt en een dertigtal proeven genomen waaruit ten laatste een recept samengesteld werd, waarbij dubbel chroomzure kali als mordant aangewend wordt[2]
1.
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | mordant | mordanter | mordantst |
| verbogen | mordante | mordantere | mordantste |
| partitief | mordants | mordanters | - |
- Het woord mordant staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑ mordant op website: Etymologiebank.nl
- ↑
Weblink bron Baanders, Herman A.J., Weerman, Meta“Over nieuwe proeven van batiktechniek in Nederland” (1901), De Bussy - ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- ↑ Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).