monstrum

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • mon·strum
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord monstrum monstrums
verkleinwoord monstrumpje monstrumpjes

Zelfstandig naamwoord

monstrum o

  1. (medisch) (biologie) verkeerd aangelegd organisme
    • Het meest spraakmakend echter was Everaerts' in 1662 gepubliceerde beschrijving en analyse van een in Middelburg geboren ‘monstrum’’. [2]
  2. iets wat helemaal verkeerd gemaakt is (vooral van wetten en regelingen)
    • De Nederlandse dichter en schrijver, geboren als Robert Gabor Charles, als zoon van twee Joods-Hongaarse immigranten, is in Vlaanderen weinig bekend. In Nederland omschreef De Volkskrant-recensent Arjan Peters hem als ‘de kleine dichter met de tedere taal’, zijn literatuur als ‘hoogstaand klagen, met stilistisch vertoon en volledige inzet.’ Marja Pruis daarentegen, literatuurredactrice van De Groene Amsterdammer, bestempelde zijn autobiografische roman Kameraad scheermes (2003) destijds als een ‘monstrum van een boek, het product van schaamteloze zwelgzucht.’ [3]
  3. mirakel
Synoniemen

Gangbaarheid

54 % van de Nederlanders
56 % van de Vlamingen.

Verwijzingen


Latijn

Uitspraak
Woordherkomst en -opbouw

Zelfstandig naamwoord

monstrum o

  1. slecht voorteken
  2. (figuurlijk) iets wat angst aanjaagt, monster
  3. wonder, mirakel
Verbuiging
Overerving en ontlening