monolinguaal
Uiterlijk
- mo·no·lin·gu·aal
- van het Latijnse lingua (taal, tong) met het voorvoegsel mono- met het achtervoegsel -aal
- afleiding van linguaal met het voorvoegsel mono-
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | monolinguaal | monolingualer | monolinguaalst |
| verbogen | monolinguale | monolingualere | monolinguaalste |
| partitief | monolinguaals | monolingualers | - |
monolinguaal
1.
- Het woord monolinguaal staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.