misselijk

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  misselijk    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈmɪsələk / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• mis·se·lijk

Woordherkomst en -opbouw

• van Middelnederlands misselijc / misselike "verward", in de betekenis van ‘onpasselijk’ aangetroffen vanaf 1611; op te vatten als afgeleid van mis met het achtervoegsel -lijk met het invoegsel -e-

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	misselijk	misselijker	misselijkst
verbogen	misselijke	misselijkere	misselijkste
partitief	misselijks	misselijkers	-

Bijvoeglijk naamwoord

misselijk

1. tot braken geneigd

   • Ik heb te veel kersen gegeten, waardoor ik misselijk ben. 

   ▸ Thea is een beetje misselijk en zet het op een drafje om de grote passen van haar tante bij te houden.

   ▸ Ik at er zoveel dat ik misselijk werd en binnen de kortste keren last van mijn maag kreeg.

2. een nare indruk makend, onuitstaanbaar

   • Wat een misselijke streek is dat! 

   ▸ Omdat ze misselijk wordt bij de gedachte aan de inhoud wil ze het eigenlijk niet eens oprapen, maar omdat niemand in haar familie het mag zien, schudt ze zichzelf wakker en stopt ze het in haar zak.

Hyponiemen

• [1] kotsmisselijk, schijtmisselijk

Afgeleide begrippen

• misselijkheid, misselijkmakend

Vertalingen

    1. tot braken geneigd   

Duits: übel (de) Engels: sick (en), nauseated (en), nauseous (en)

Frans: qui a mal au cœur (fr) Spaans: mareado (es), con náuseas (es)

    2. een nare indruk makend, onuitstaanbaar   

Duits: ekelhaft (de), elend (de) Engels: abominable (en), nasty (en), disgusting (en), repellent (en), repulsive (en)

Frans: dégoûtant (fr), nauséabond (fr) Spaans: nauseabundo (es)

Gangbaarheid

• Het woord misselijk staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "misselijk" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.