minst

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  minst    (hulp, bestand)
• IPA: / mɪnst / (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /mɪnst/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /mɪnst/

Woordafbreking

• minst

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘kleinste’ voor het eerst aangetroffen in 1100

Bijvoeglijk naamwoord

minst

1. onverbogen vorm van de overtreffende trap van min

minst

1. onverbogen vorm van de overtreffende trap van weinig

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	weinig	minder	minst
verbogen	weinige	mindere	minste
partitief	weinigs	minders	-

Onbepaald hoofdtelwoord

minst

1. overtreffende trap van weinig: het geringst in aantal of hoeveelheid

   ▸ Thucydides biedt aan het einde van zijn methodische passage een andersoortige verklaring: De werkelijke, maar het minst onder woorden gebrachte oorzaak is naar mijn mening de stijgende macht van de Atheners, die de Spartanen beangstigde en naar de wapens deed grijpen.

   ▸ Het vierde essay, Richard Wagner' in Bayreuth, is wel de minst geslaagde van de vier teksten.

Verwante begrippen

• geringst, kleinst, nietigst

Hyponiemen

• allerminst

Afgeleide begrippen

• minstbedeeld

Vertalingen

    1.   

Engels: fewest (en), least (en)

Spaans: menos (es), mínimo (es)

Gangbaarheid

• Het woord minst staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "minst" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Noors

Woordafbreking

• minst

Bijvoeglijk naamwoord

minst, m / v / o / mv

1. onbepaalde vorm enkelvoud en meervoud van de overtreffende trap van liten

Bijwoord

minst

1. overtreffende trap van lite

Nynorsk

Woordafbreking

• minst

Bijvoeglijk naamwoord

minst, m / v / o / mv

1. onbepaalde vorm enkelvoud en meervoud van de overtreffende trap van liten

Bijwoord

minst

1. overtreffende trap van lite