minnaar

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  minnaar    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• min·naar

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van minnen met het achtervoegsel -aar en volgens regel 2.B.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	minnaar	minnaars minnaren
verkleinwoord	minnaartje	minnaartjes

Zelfstandig naamwoord

de minnaar m

1. degene die iets of iemand liefheeft
2. een persoon waarmee men een liefdesrelatie onderhoudt, in het bijzonder een buitenechtelijke liefdesrelatie

   ▸ 's Ochtends was ze sprankelend vrolijk, verzekerde hem dat hij de beste minnaar was die ze in haar hele leven was tegengekomen, hoewel dat er natuurlijk niet zoveel waren geweest, corrigeerde ze blozend en ze giechelde.

   ▸ Aan zijn biograaf had hij er eerder nog wat bij verteld. Een van degenen die destijds bij hem binnenliepen was "een charmante twintiger", de minnaar van een vrouw die zijn souterrain huurde. Op een dag ontdekte Terlouw dat de man 400 gulden uit zijn bureaula had gepikt. Omdat de man huilend bekende, deed Terlouw geen aangifte.

Synoniemen

• geliefde, liefhebber

Gangbaarheid

• Het woord minnaar staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "minnaar" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.