meute

Nederlands

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘troep, horde’ voor het eerst aangetroffen in 1832 ^[1]
ontleend aan het Frans ^[2]

de meute v / m ^[3]

oorspronkelijk een groep jachthonden die gebruikt wordt voor bijvoorbeeld de vossenjacht
een grote groep mensen die als één geheel een doel lijkt te hebben terwijl de afzonderlijke individuen willoos lijken te volgen
- Het monumentale onderkomen in de voormalige Olympia Paleis-bioscoop uit 1913 vormt met 400 m2 en een aanbod van zo’n 42.000 gidsen, boeken, globes, kaarten en reisaccessoires een verleidelijk reizigersparadijs: hier klinkt in gids en kaart de lokroep van het trekken naar de uithoeken van de wereld. Wandelaar Martijn Daalder bereidt zijn reizen bij Pied à Terre voor: „Als je gangbare gidsen als leidraad neemt, zoals ANWB of zelfs Lonely Planet, dan sta je met de meute in de rij [...].” ^[4]

1. groep (jacht)honden, e.d.

2. (onbeheersbare) groep mensen, menigte

Het woord meute staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

98 %	van de Nederlanders;
93 %	van de Vlamingen.^[5]

via Oudfrans muete, meute van Latijn movita, vrouwelijke vorm van movitus (klassiek Latijn motus), afleiding van Latijn movere "bewegen" ^[1]

meute v

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	meute	meuten meutes
verkleinwoord

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
meute	la meute	meutes	les meutes