metuere

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈme.tu.ɛ.rɛ/

Woordafbreking

• me·tu·e·re

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
metuere	mĕtuō	metuī	metūtum
derde vervoeging	volledig

Werkwoord

metuere

1. actief infinitief praesens van metuere
   1. vrezen
2. passief imperatief praesens, tweede persoon enkelvoud van metuere
   1. Vrees!
3. passief indicatief praesens, tweede persoon enkelvoud van metuere (verkorte vorm/syncope)
   1. Jij wordt gevreesd.

metuēre

1. actief indicatief perfectum, derde persoon meervoud van metuere (verkorte vorm/syncope)
   1. Zij hebben gevreesd!
2. passief indicatief futurum simplex, tweede persoon enkelvoud van metuere (verkorte vorm/syncope)
   1. Jij zal worden gevreesd.

Synoniemen

• timere
• vereri

Verwante begrippen

• metus

Verwijzingen

• s.v. mĕtuo, in
  J.B. Kan - H.P. Schröder
  (ed.), Latijnsch-Nederlandsch Woordenboek, Utrecht, 1864, p. 325.