metacommunicatie
Uiterlijk
- me·ta·com·mu·ni·ca·tie
- afgeleid van communicatie met het voorvoegsel meta-
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | metacommunicatie | metacommunicaties |
| verkleinwoord | - | - |
de metacommunicatie v
- (communicatie) verbale of non-verbale communicatie die betrekking heeft op de communicatie of de communicatiesituatie en waarmee bv. de verhouding tussen de communicatiepartners of de bedoeling van de spreker duidelijk wordt gemaakt
- Therapeutische metacommunicatie.
1. verbale of non-verbale communicatie die betrekking heeft op de communicatie of de communicatiesituatie en waarmee bv. de verhouding tussen de communicatiepartners of de bedoeling van de spreker duidelijk wordt gemaakt
- Het woord metacommunicatie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.