major

Niet te verwarren met: majeur, majoor

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  major    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• ma·jor

Woordherkomst en -opbouw

• [1] van Latijn maior "groter, ouder"
• [2],[3] van Engels major

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	major	majors
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

de major m

1. de oudere (achter namen om verschillende mensen met dezelfde naam uit elkaar te houden)
2. (onderwijs) hoofdvak waarin iemand afstudeert
3. (bedrijfskunde) bedrijf dat door zijn omvang binnen een bedrijfstak toonaangevend is
4. (logica) hoofdterm, major-term

Antoniemen

• [1] minor

Afgeleide begrippen

• majordomus, majoretje

Gangbaarheid

• Het woord major staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "major" herkend door:

77 %	van de Nederlanders;
81 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  major (VS)    (hulp, bestand),  major (AU)    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈmeɪ.d͡ʒə(ɹ) /

enkelvoud	meervoud
major	majors

Zelfstandig naamwoord

major

1. (persoon) iemand die meerderjarig is,  meerderjarige zn 
2. (militair), (beroep) majoor
3. (onderwijs)  major zn  [1]
4. (logica) hoofdterm,  major zn  [3], major-term
5. (logica) majorpremisse
6. (muziek)  majeur zn 

stellend	vergrotend	overtreffend
major	more major	most major

Bijvoeglijk naamwoord

major

1. belangrijkste, voornaamste, hoofd-
2. ernstig, ingrijpend en/of met verregaande gevolgen
3. meerderjarig
4. (logica) major-
5. (logica) met major-term
6. (muziek) in  majeur zn 

Verwante begrippen

• majority