luit

Een luit

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  luit    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• luit

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘snaarinstrument’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1300

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	luit	luiten
verkleinwoord	luitje	luitjes

Zelfstandig naamwoord

de luit v / m

1. (muziekinstrument) een snaarinstrument met een peervormige resonantiekast en een vlak bovenblad, de hals en kop staan meestal haaks op elkaar

   • De luit is een tokkelinstrument. 

   ▸ Ze had met succes op haar luit gespeeld en zich verzekerd van een echtgenoot uit de stad, een Amsterdammer wiens familie aan de Herengracht op haar wachtte.

   ▸ Zing en dans tezamen en wees blij, maar wees ieder alleen, zoals de snaren van een luit op zichzelf zijn, al doortrilt hen dezelfde muziek.

Gelijkklinkende woorden

• luid

Hyperoniemen

• muziekinstrument, chordofoon, snaarinstrument, tokkelinstrument

Afgeleide begrippen

• luitist

Verwante begrippen

• aartsluit, balalaika, chitarrone, cister, gitaar, harp, mandoline, sitar, theorbe

Vertalingen

    1. luit   

Duits: Laute (de) v Engels: lute (en)

Frans: luth (fr) m Russisch: лютня (ru) v

Werkwoord

vervoeging van
luien

luit

1. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van luien
   

   • Jij luit. 

2. derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van luien
   

   • Hij luit. 

3. (verouderd) gebiedende wijs meervoud van luien
   

   • Luit! 

Gangbaarheid

• Het woord luit staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "luit" herkend door:

86 %	van de Nederlanders;
81 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.