luchten

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  luchten    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈlʏxtə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• luch·ten

Woordherkomst en -opbouw

• afgeleid van lucht met het achtervoegsel -en

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
luchten	luchtte	gelucht
zwak -t	volledig

Werkwoord

luchten

1. aan de frisse lucht blootstellen

   • De gevangenen werden één uur gelucht. 

2. gevoelens uiten

   • Ze moest op een gegeven moment haar hart luchten. 

Hyponiemen

• beluchten, ontluchten, opluchten, uitluchten

Uitdrukkingen en gezegden

• Iemand niet kunnen luchten of zien

een hekel aan iemand hebben

∗ Nu kan ik hem niet meer luchten of zien.

• Zijn hart luchten

iemand over de problemen vertellen die hij bij zich draagt

Zelfstandig naamwoord

de luchten mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord lucht

   ▸ Dat kwam waarschijnlijk omdat je in de woestijn altijd alles om je heen kon zien, maar ook doordat ik uit het vlakke Nederland kom, waar ik gewend ben aan weidse landschappen met vergezichten en hoge luchten.

   ▸ Een folterende hitte in de zomer, een ijzige kou in de winter, grootse nachtelijke luchten het hele jaar door.

Gangbaarheid

• Het woord luchten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "luchten" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.