liefhebben

Nederlands

naamwoord van handeling
zelfstandig	bijvoeglijk
liefhebben	liefhebbend
liefhebber
liefhebberij

Uitspraak

• Geluid:  liefhebben    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• lief·heb·ben

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  lief  en  hebben 

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
liefhebben	had lief	liefgehad
onregelmatig	volledig

Werkwoord

liefhebben

1. absoluut liefde voelen tot iemand of iets

   • Hij zingt van de vrouwen die hij heeft liefgehad. 

   ▸ Ik had lief en was de liefde weer kwijtgeraakt; ik vond een nieuwe scheppingskracht en had het gevoel ergens thuis te horen.

   ▸ Wat kan men in een ander meer liefhebben dan de liefde die hij voor ons koestert? Maar in plaats van zulk een gesprek, was na Andrea's eerste ontrouw sedert hun huwelijk in Parijs, de wedloop door een métrostation gevolgd.

   ▸ ' Daarmee wil Kierkegaard niet zeggen dat we een ander meer zouden moeten liefhebben dan onszelf.

Afgeleide begrippen

• liefhebber, liefhebberij, liefhebster

Vertalingen

    1. liefde voelen tot iemand of iets   

Armeens: սիրել (hy) Chinees: 爱 (zh) Duits: lieben (de) Engels: love (en), cherish (en) Esperanto: ami (eo) Frans: aimer (fr) Grieks: αγαπώ (el)

Hongaars: szeret (hu) Japans: 愛する (ja) Koreaans: 사랑하다 (ko) Oekraïens: кохати (uk) Pools: kochać (pl) Russisch: любить (ru) Spaans: amar (es), querer (es)

Gangbaarheid

• Het woord liefhebben staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "liefhebben" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.