licentiaat

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • li·cen·ti·aat
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het me Latijn, in de betekenis van ‘gegradueerde’ voor het eerst aangetroffen in 1560 [1]
  • afgeleid van licentie met het achtervoegsel -aat
enkelvoud meervoud
naamwoord licentiaat licentiaten
verkleinwoord licentiaatje licentiaatjes

Zelfstandig naamwoord

licentiaat

  1. m academicus die de bevoegdheid heeft om tot doctor te promoveren
  2. o waardigheid, graad van licentiaat
  3. o studiejaren, besteed aan het behalen van de graad van licentiaat
Synoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

43 % van de Nederlanders
95 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen