legendarisch

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • le·gen·da·risch
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen legendarisch legendarischer
verbogen legendarische legendarischere
partitief legendarisch legendarischers -

Bijvoeglijk naamwoord

legendarisch

  1. waarover legendes verteld worden
    • Arthur is een legendarische Britse koning. 
  2. overdrachtelijk overbekend, beroemd
    • Zijn vermogen tot overdrijving is legendarisch te noemen. 

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.