legendarisch

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • le·gen·da·risch
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen legendarisch legendarischer
verbogen legendarische legendarischere
partitief legendarisch legendarischers -

Bijvoeglijk naamwoord

legendarisch

  1. waarover legendes verteld worden
    Arthur is een legendarische Britse koning.
  2. overdrachtelijk overbekend, beroemd
    Zijn vermogen tot overdrijving is legendarisch te noemen.