légitimer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| légitimer |
légitimais |
légitimé |
| eerste groep | volledig | |
légitimer
- overgankelijk legitimeren [1]; legitiem maken
- overgankelijk als authentiek, echt, legitiem bevestigen
- overgankelijk rechtvaardigen
- ↑ légitimer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.