kurucu
- ku·ru·cu
| stellend | vergrotend | overtreffend |
|---|---|---|
| kurucu |
kurucu
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | kurucu | kurucular |
| genitief | kurucunun | kurucuların |
| datief | kurucuya | kuruculara |
| accusatief | kurucuyu | kurucuları |
| locatief | kurucuda | kurucularda |
| ablatief | kurucudan | kuruculardan |
kurucu