kundigheid

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kun·dig·heid
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord kundigheid kundigheden
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

kundigheid v

  1. de kennis en vaardigheid nodig om een bepaalde taak te verrichten
    • Met grote kundigheid wist de chirurg de operatie tot een goed einde te brengen. 
    • Het repareren van een horloge vereist een grote kundigheid van de horlogemaker. 
Synoniemen
  1. vaardigheid, bekwaamheid, vakbekwaamheid, competentie
Vertalingen

Gangbaarheid

Verwijzingen