krammen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  krammen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈkrɑmə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• kram·men

Woordherkomst en -opbouw

• ww: van Middelnederlands  crammen ww , op te vatten als afgeleid van  kram zn  met het achtervoegsel -en
• zn:  kram zn  met de uitgang -en

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
krammen	kramde	gekramd
zwak -d	volledig

Werkwoord

krammen

1. overgankelijk vastmaken met behulp van metalen staafjes die aan beide uiteinden ombuigen tot een haakje dat in het te bevestigen materiaal wordt gestoken

   ▸ Bij honderden waren de mensen doende boten te bouwen en te herstellen, te krammen en te snoeren; er werden kabels van bast gedraaid en klampen gesmeed zelfs waar het ijzer schaarser was dan ooit.

Zelfstandig naamwoord

de krammen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kram

   ▸ Op het erf aan de achterzijde van een van de huizen vonden de archeologen veel scheepsmateriaal, waaronder een houten onderdeel van een lier, scheepshout en sintels, de ijzeren krammen die het breeuwsel tussen de scheeepsnaden op zijn plaats hielden.

Gangbaarheid

• Het woord krammen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "krammen" herkend door:

81 %	van de Nederlanders;
84 %	van de Vlamingen.