krak

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  krak    (hulp, bestand)
• IPA: / krɑk / (1 lettergreep)

Woordafbreking

• krak

Woordherkomst en -opbouw

• [A] klanknabootsing; van Middelnederlands crac
• [B] van Surinaams  kraka ww  "ondersteunen"

Tussenwerpsel

[A] krak

1. weergave van het korte scherpe geluid zoals men hoort wanneer stijve voorwerpen breken of dreigen te breken

   • 'Pap, ik geloof dat ik weet wat een wonder is. Moet je horen: Twee oudjes hadden eens een kipje, en dat kipje heette Stipje. 't Legt een eitje voor de ouden, geen gewoon, maar een gouden. Man sloeg met een bezemsteel, maar het eitje bleef toch heel. Vrouw sloeg met een bezemsteel, maar het eitje bleef toch heel. Toen kwam er een muisje aan, dat ging met zijn staartje slaan, en warempel, dat ging lukken, 't eitje viel in duizend stukken. Eerst huilt hij, dan huilt zij, daarna huilen allebei..: Vader: 'Logisch gezien is het volstrekt absurd. Ze slaan op het eitje, maar het breekt niet, en dan ineens krak! Toch luisteren kinderen al jaren, wat zeg ik, eeuwen, naar dat sprookje als naar een gedicht: 

Afgeleide begrippen

• krakeend

Vertalingen

    1.   

Engels: crack (en)

[A], [B]	enkelvoud	meervoud
naamwoord	krak	krakken
verkleinwoord	krakje	krakjes

Zelfstandig naamwoord

[A] de krak m

1. kort scherp geluid zoals men hoort wanneer stijve voorwerpen breken of dreigen te breken

[B] de krak m

1. (Surinaams-Nederlands) gaffelvormige stut

Werkwoord

vervoeging van
krakken

krak

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van krakken
   

   • Ik krak. 

2. gebiedende wijs van krakken
   

   • Krak! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van krakken
   

   • Krak je? 

Gangbaarheid

• Het woord krak staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "krak" herkend door:

92 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.