krabbelen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  krabbelen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• krab·be·len

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘herhaaldelijk krabben’ voor het eerst aangetroffen in 1432
• afgeleid van krabbel met het achtervoegsel -en
• frequentatief gevormd uit krabben met het achtervoegsel -el

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
krabbelen	krabbelde	gekrabbeld
zwak -d	volledig

Werkwoord

krabbelen

1. overgankelijk de huid met de nagels bewerken

   • De hond vond het heerlijk wat achter de oren gekrabbeld te worden. 

2. wederkerend de eigen huid met de nagels bewerken

   • Hij krabbelde zich achter de oren en zei: "Tja, dat is nou ook wat!" 

3. zonder veel aandacht schrijven of tekenen

   • Ik krabbel je nog gauw dit kaartje. 

4. handen of benen onbeholpen bewegen

   • Telkens als hij viel, krabbelde hij weer overeind. 

Hyponiemen

• achteruitkrabbelen, afkrabbelen, bekrabbelen, bijkrabbelen, doorkrabbelen, neerkrabbelen, opkrabbelen, overkrabbelen, terugkrabbelen

Afgeleide begrippen

• gekrabbel, krabbelaar, krabbelarij, krabbelig, krabbeling, krabbelrad

Vertalingen

    3. zonder veel aandacht schrijven of tekenen   

Spaans: garabatear (es)

Gangbaarheid

• Het woord krabbelen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "krabbelen" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.