kollidere

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Noors

Uitspraak
Woordafbreking
  • kol·li·de·re
Woordherkomst en -opbouw
  • Afkomstig van het Latijnse werkwoord collidere.
  • Noors werkwoord met het voorvoegsel kol- en met het achtervoegsel -ere.
Naar frequentie 47335
vervoeging
onbepaalde wijs kollidere
tegenwoordige tijd kolliderer
verleden tijd kolliderte
voltooid
deelwoord
kollidert
onvoltooid
deelwoord
kolliderende
lijdende vorm kollideres
gebiedende wijs kollider
vervoegingsklasse Klasse 2 zwak
opmerking

Werkwoord

kollidere

  1. onovergankelijk botsen, collideren, in aanvaring komen, in botsing komen
  2. onovergankelijk elkaar overlappen, samenvallen, coïncideren
  3. onovergankelijk in strijd komen, in conflict komen
Synoniemen



Nynorsk

Uitspraak
Woordafbreking
  • kol·li·de·re
Woordherkomst en -opbouw
  • Afkomstig van het Latijnse werkwoord collidere.
  • Noors werkwoord met het voorvoegsel kol- en met het achtervoegsel -ere.
vervoeging
onbepaalde wijs kollidere
kollidera
tegenwoordige tijd kolliderer
verleden tijd kolliderte
voltooid
deelwoord
kollidert
onvoltooid
deelwoord
kolliderande
lijdende vorm kolliderast
gebiedende wijs kollider
vervoegingsklasse Klasse 2 zwak
opmerking

Werkwoord

kollidere

  1. onovergankelijk botsen, collideren, in aanvaring komen, in botsing komen
    «Dei to toga kolliderte i nærleiken av Badarwas i India.»
    De twee treinen botsten in de nabijheid van Badarwas in India.
  2. onovergankelijk elkaar overlappen, samenvallen, coïncideren
  3. onovergankelijk in strijd komen, in conflict komen
Synoniemen