koeken

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • koe·ken
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
koeken
koekte
gekoekt
zwak -t volledig

Werkwoord

koeken

  1. ergatief tot een klont, een koek worden
    • Toen die geleverd werd bleek [dat] die zo aan elkaar gekoekt was dat het zout niet in de strooimolens kon. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

koeken mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord koek

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie