klutsen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • klut·sen
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘door kloppen dooreenmengen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1410 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
klutsen
klutste
geklutst
zwak -t volledig

Werkwoord

klutsen

  1. overgankelijk door elkaar slaand mengen
    • Mijn vader klutste vaak een eitje. 

Zelfstandig naamwoord

klutsen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kluts

Gangbaarheid

97 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen