klink

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • klink
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘kruk, pal’ voor het eerst aangetroffen in 1240 [1]
  • [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord klink klinken
verkleinwoord klinkje klinkjes

Zelfstandig naamwoord

klink m/v

  1. handvat om de deur te openen of te sluiten
    • Ik neem de klink vast en doe de deur open. 
  2. constructie om een deur gesloten te houden
    • De klink is stuk waardoor de deur steeds opnieuw openzwaait. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
klinken

klink

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klinken
    • Ik klink. 
  2. gebiedende wijs van klinken
    • Klink! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klinken
    • Klink je? 

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[3]

Meer informatie

Verwijzingen