Naar inhoud springen

kjettar

Uit WikiWoordenboek
  • kjet·tar
  • Afkomstig van het Nederduitse woord  ketter zn  of het Nederlandse woord  ketter zn , die van het van het Latijnse woord  Cathari zn  komen, die weer van het Oudgriekse woord  καθαρός zn  (kataros =  zuiver bn ). 'Cathari' (de Zuiveren) was een ironische benaming voor een nieuwe middeleeuwse geloofsbeweging.
  enkelvoud meervoud
onbepaald bepaald onbepaald bepaald
nominatief   kjettar     kjettaren     kjettarar     kjettarane  

kjettar, m

  1. (religie) ketter, persoon met meningen die in strijd zijn met die welke de kerk leert
  2. (figuurlijk), (pejoratief) dissident, ketter, een persoon met afwijkende, gevaarlijke meningen