kittelen
Uiterlijk
- kit·te·len
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| kittelen |
kittelde |
gekitteld |
| zwak -d | volledig | |
kittelen [2]
- overgankelijk aangenaam prikkelen
- Het woord kittelen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.