kies

vervoeging van
	kiezen

Nederlands

In de betekenis van ‘maaltand’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1440 ^[1]
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘zwavelverbinding’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1780 ^[1]
In de betekenis van ‘kieskeurig, welvoeglijk’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1610 ^[1]

de kies v / m

(anatomie), (tandheelkunde) een vrij grote tand die achter in de mond staat
- Ik had pijn in mijn kies, maar de tandarts kon het verhelpen.
(geologie) in de natuur voorkomende verbinding van zwavel met een metaal

Het is niet veel.

Het zwaar te verduren krijgen.

Iets afgehandeld/verwerkt hebben, m.n. gezegd van iets moeilijks.

kies

van een nette smaak blijk gevend
- Ik vind dat niet erg kies.
▸ Ik vind het ook niet zo kies dat je ons dit hebt meegedeeld uitgerekend op de avond van papa's verjaardag.^[2]

▸ Nella ziet dat Otto heel kies zijn mond dept.^[3]

1. een vrij grote tand die achter in de mond staat

kies

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kiezen
- Ik kies.
gebiedende wijs van kiezen
- Kies!
(bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kiezen
- Kies je?
▸ 'Er is niks om toe te geven,' kies ik ten slotte.^[2]

▸ Kies je eigen weg, maak je eigen keuzes, leer je eigen lessen.^[4]

Het woord kies staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.^[5]