kerven

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ker·ven
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘insnijdingen maken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350 [1]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
kerven
kerfde
korf
gekerfd
gekorven
klasse 3

zwak -d

volledig

Werkwoord

kerven

  1. met een scherp voorwerp een insnijding trachten te maken in een hard oppervlak
    • De vandaal gebruikte een afgebroken stuk glas om zijn initialen in het tafelblad te kerven. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Zelfstandig naamwoord

kerven mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord kerf

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen