kentekenplaat
Uiterlijk

- ken·te·ken·plaat
- samenstelling van kenteken en plaat
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | kentekenplaat | kentekenplaten |
| verkleinwoord | kentekenplaatje | kentekenplaatjes |
- (verkeer) een strook metaal waarop een kentekennummer is vermeld
- Voor de kentekenplaat en de belettering bestaan normen van de overheid.
1. een strook metaal waarop een kentekennummer is vermeld
- Het woord kentekenplaat staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.