kenmerk

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  kenmerk    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈkɛmɛrᵊk / (2 of 3 lettergrepen)

Woordafbreking

• ken·merk

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘merkteken’ voor het eerst aangetroffen in 1764
• samenstelling van  ken ww  en  merk 

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	kenmerk	kenmerken
verkleinwoord	kenmerkje	kenmerkjes

Zelfstandig naamwoord

het kenmerk o

1. karakteristieke eigenschap

   ▸ Hij noemt Boer "een grootheid van wie ik het meest heb kunnen leren". Van de Laar: "Zijn belangrijkste kenmerk was zijn liefde voor natuur. Daar haalde hij energie en voldoening uit en dat liet hij terugzien op het bord."

Verwante begrippen

• eigenaardigheid, eigenschap, karakteristiek, kenteken, merk, merkteken, teken

Hyponiemen

• echtheidskenmerk, geslachtskenmerk, raskenmerk, wezenskenmerk

Afgeleide begrippen

• kenmerken

Vertalingen

    1.   

Duits: Kennzeichen (de) m Engels: distinguishing mark (en), trait (en)

Frans: signe distinctif (fr) m Spaans: característica (es) v

Werkwoord

vervoeging van
kenmerken

kenmerk

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kenmerken
   

   • Ik kenmerk. 

2. gebiedende wijs van kenmerken
   

   • Kenmerk! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kenmerken
   

   • Kenmerk je? 

Gangbaarheid

• Het woord kenmerk staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "kenmerk" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.