kecat
- IPA: /kɛtsat/
- ke·cat
kecat imperfectief
- (spreektaal) liegen
- (spreektaal) lullen; onzin uitkramen
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| eerste persoon | kecám | kecáme | |
| tweede persoon | informeel | kecáš | kecáte |
| formeel | kecáte | ||
| derde persoon | kecá | kecají | |
- Oude schrijfwijze: kecati imperfectief