kalmeren

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • kal·me·ren
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
kalmeren
kalmeerde
gekalmeerd
zwak -d volledig

Werkwoord

kalmeren

  1. ergatief kalm worden
    De storm is gelukkig wat gekalmeerd.
  2. overgankelijk kalm maken
    De groepsleider kalmeerde de jongen.
  3. wederkerend zich ~ : zich kalmeren
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders
100 % van de Vlamingen.

Verwijzingen

  1. Wiktionnaire
  2. etymologiebank.nl