können
Uiterlijk
- kön·nen
- Afkomstig van het Oudhoogduitse kunnan.
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| können /ˈkœnən/ |
konnte /ˈkɔntə/ |
gekonnt /gəˈkɔnt/ |
| volledig | ||
können
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| können /ˈkœnən/ |
konnte /ˈkɔntə/ |
gekonnt /gəˈkɔnt/ |
| volledig | ||
können