iumentum

Latijn

Uitspraak

• IPA: /juːˈmɛntʊ(m)/

Woordafbreking

• iu·men·tum

Woordherkomst en -opbouw

• Samentrekking van *iugimentum, dat afgeleid is van iungere met het achtervoegsel -mentum.

Zelfstandig naamwoord

iūmĕntum o

1. lastdier, trekdier
2. kar, lastwagen
3. (middeleeuws Latijn) paard, merrie

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	iūmĕntum	iūmĕnta
genitief	iūmĕntī	iūmĕntōrum
datief	iūmĕntō	iūmĕntīs
accusatief	iūmĕntum	iūmĕnta
vocatief	iūmĕntum	iūmĕnta
ablatief	iūmĕntō	iūmĕntīs

Afgeleide begrippen

• iumentarius

Overerving en ontlening

    Overerving

Frans: jument v Italiaans: giumento m

Portugees: jumento m Spaans: jumento m