Naar inhoud springen

isoleren

Uit WikiWoordenboek
  • iso·le·ren
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘afzonderen’ voor het eerst aangetroffen in 1799 [1]
  • afgeleid van het Franse isoler (met het achtervoegsel -eren)
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
isoleren
isoleerde
geïsoleerd
zwak -d volledig

isoleren

  1. overgankelijk afsluiten van alle omgang met andere mensen
    • De lijders aan deze raadselachtige ziekte werden voor de zekerheid geïsoleerd. 
    ▸ Ik vroeg me af of ik het ooit zou durven om mezelf echt helemaal te isoleren en meerdere dagen met geen mens contact te hebben.[2]
  2. overgankelijk (scheikunde) een bepaalde stof in zuivere vorm in handen zien te krijgen door deze te scheiden van alle andere stoffen in een mengsel
    • Het heeft lang geduurd voordat men erin slaagde alle elementen van de lanthanidereeks te isoleren, maar nu is dat een peuleschil. 
  3. overgankelijk elektrisch contact onmogelijk maken
    • Deze kunststoflaag is voldoende om deze draden te isoleren. 
  4. overgankelijk warmteuitwisseling voorkomen of verminderen
    • Hij isoleerde zijn huis om aan de stijgende brandstofkosten beter het hoofd te kunnen bieden. 
99 %van de Nederlanders;
99 %van de Vlamingen.[3]