irriter

Frans

Uitspraak

• Geluid:  irriter    (hulp, bestand)
• IPA: /i.ʁi.te/

Woordherkomst en -opbouw

• geleend van Latijn irritare

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
irriter	irritais	irrité
eerste groep	volledig

Werkwoord

irriter

1. overgankelijk ophitsen; ergeren, kwaad maken
2. overgankelijk sarren; prikkelen
3. overgankelijk (medisch) irriteren, op onaangename wijze prikkelen (m.b.t. een verwonding of ontsteking)

Afgeleide begrippen

•  irritant bn 

Overerving en ontlening

• Nederlands: irriteren