irrationeel

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Jump to search

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ir·ra·ti·o·neel
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onberedeneerbaar’ voor het eerst aangetroffen in 1824 [1]
  • afgeleid van ratio met het voorvoegsel ir- en met het achtervoegsel -eel [2]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen irrationeel irrationeler irrationeelst
verbogen irrationele irrationelere irrationeelste
partitief irrationeels irrationelers -

Bijvoeglijk naamwoord

irrationeel [3]

  1. niet volgens logisch nadenken, zonder het gebruik van je verstand, strijdig met de rede
    • Woede eist vergelding. Dit kan op twee manieren, die beide volgens Nussbaum verwerpelijk zijn. Ofwel de vergelding heeft tot doel de oude situatie te herstellen, maar dat is onmogelijk en dus irrationeel. Ofwel de vergelding is erop gericht het slachtoffer te vernederen en zodoende dus immoreel. [4] 
  2. van getallen dat ze niet op te schrijven zijn als een breuk van gehele getallen
    • De wortel van 2 is een irrationeel getal. 
Synoniemen
Antoniemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Verwijzingen