invenire/vervoeging

vervoeging van het Latijnse werkwoord invĕnīre
Indicativus
Praesens				Imperfectum				Futurum simplex
actief		passief		actief		passief		actief		passief
ego	invĕniō	ego	invĕnior	ego	invĕniēbam	ego	invĕniēbar	ego	invĕniam	ego	invĕniar
tū	invĕnīs	tū	invĕnīris	tū	invĕniēbās	tū	invĕniebāris	tū	invĕniēs	tū	invĕniēris
is, ea, id	invĕnĭt	is, ea, id	invĕnītur	is, ea, id	invĕniēbat	is, ea, id	invĕniebātur	is, ea, id	invĕniĕt	is, ea, id	invĕniētur
nōs	invĕnīmus	nōs	invĕnīmur	nōs	invĕniebāmus	nōs	invĕniebāmur	nōs	invĕniēmus	nōs	invĕniēmur
vōs	invĕnītis	vōs	invĕnĭminī	vōs	invĕniebātis	vōs	invĕniebāminī	vōs	invĕniētis	vōs	invĕnieminī
eī/iī, eae, ea	invĕnĭunt	eī/iī, eae, ea	invĕnĭuntur	eī/iī, eae, ea	invĕniēbant	eī/iī, eae, ea	invĕniebantur	eī/iī, eae, ea	invĕnient	eī/iī, eae, ea	invĕnientur
Perfectum				Plusquamperfectum				Futurum exactum
actief		passief		actief		passief		actief		passief
ego	invēnī	ego	invĕntus, -a, -um sum	ego	invēneram	ego	invĕntus, -a, -um eram	ego	invēnerō	ego	invĕntus, -a, -um erō
tū	invēnistī	tū	invĕntus, -a, -um es	tū	invēnerās	tū	invĕntus, -a, -um erās	tū	invēneris	tū	us, -a, -um eris
is, ea, id	invēnit	is, ea, id	invĕntus, -a, -um est	is, ea, id	invēnerat	is, ea, id	invĕntus, -a, -um erat	is, ea, id	invēnerit	is, ea, id	invĕntus, -a, -um erit
nōs	invēnimus	nōs	invĕntī, -ae, -a sumus	nōs	invēnerāmus	nōs	invĕntī, -ae, -a erāmus	nōs	invēnerimus	nōs	invĕntī, -ae, -a erimus
vōs	invēnistis	vōs	invĕntī, -ae, -a estis	vōs	invēnerātis	vōs	invĕntī, -ae, -a erātis	vōs	invēneritis	vōs	invĕntī, -ae, -a eritis
eī/iī, eae, ea	invēnērunt	eī/iī, eae, ea	invĕntī, -ae, -a sunt	eī/iī, eae, ea	invēnerant	eī/iī, eae, ea	invĕntī, -ae, -a erant	eī/iī, eae, ea	invēnerint	eī/iī, eae, ea	invĕntī, -ae, -a erunt

Subiunctivus
Praesens				Imperfectum
actief		passief		actief		passief
ego	invĕniam	ego	invĕniar	ego	invĕnīrem	ego	invĕnīrer
tū	invĕnias	tū	invĕniāris	tū	invĕnīrēs	tū	invĕnirēris
is, ea, id	invĕniat	is, ea, id	invĕniātur	is, ea, id	invĕnīret	is, ea, id	invĕnirētur
nōs	invĕniāmus	nōs	invĕniāmur	nōs	invĕnirēmus	nōs	invĕnirēmur
vōs	invĕniātis	vōs	invĕniaminī	vōs	invĕnirētis	vōs	invĕnirēminī
eī/iī, eae, ea	invĕniant	eī/iī, eae, ea	invĕniantur	eī/iī, eae, ea	invĕnīrent	eī/iī, eae, ea	invĕnirentur
Perfectum				Plusquamperfectum
actief		passief		actief		passief
ego	invēnerim	ego	invĕntus, -a, -um sim	ego	invēnissem	ego	invĕntus, -a, -um essem
tū	invēnerīs	tū	invĕntus, -a, -um sīs	tū	invēnissēs	tū	invĕntus, -a, -um essēs
is, ea, id	invēnerit	is, ea, id	invĕntus, -a, -um sit	is, ea, id	invēnisset	is, ea, id	invĕntus, -a, -um esset
nōs	invēnerīmus	nōs	invĕntī, -ae, -a sīmus	nōs	invēnissēmus	nōs	invĕntī, -ae, -a essēmus
vōs	invēnerītis	vōs	invĕntī, -ae, -a sītis	vōs	invēnissētis	vōs	invĕntī, -ae, -a essētis
eī/iī, eae, ea	invēnerint	eī/iī, eae, ea	invĕntī, -ae, -a sint	eī/iī, eae, ea	invēnissent	eī/iī, eae, ea	invĕntī, -ae, -a essent

Imperativus
Praesens				Futurum
actief		passief		actief		passief
2e pers. enk.	invĕnī	2e pers. enk.	invĕnīre	2e pers. enk.	invĕnītō	2e pers. enk.	invĕnītor
				3e pers. enk.	invĕnītō	3e pers. enk.	invĕnītor
2e pers. mv.	invĕnīte	2e pers. mv.	invĕnīmini	2e pers. mv.	invĕnītōte
				3e pers. mv.	invĕniuntō	3e pers. mv.	invĕniuntor

Infinitivus
Praesens		Perfectum		Futurum
actief	passief	actief	passief	actief	passief
invĕnīre	invĕnīrī	invēnisse	invĕntum, -am, -um esse	invĕntūrum, -am, -um esse	invĕntum īrī

Participium
Praesens	Perfectum	Futurum
actief	passief	actief
invĕniens, -ntis	invĕntus, -a, -um	invĕntūrus, -a, -um

Gerundium	Gerundivum	Supinum
invĕniendum, -a	invĕniendus, -a, -um	invĕntum, invĕntū