intrare

Latijn

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
intrāre	intrō	intrāvī	intrātum
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

intrāre

1. ingaan, binnengaan, betreden, indringen (met in, ad of intra + accusatief of enkel + accusatief); overgankelijk: indringen;
2. doorstoten

Verwijzingen

• s.v. intro, in
  J.B. Kan - H.P. Schröder
  (ed.), Latijnsch-Nederlandsch Woordenboek, Utrecht, 1864, p. 276.