interim

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  interim    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈɪntəˌrɪm / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• in·te·rim

Woordherkomst en -opbouw

• van Latijn interim "intussen, inmiddels", in de betekenis van ‘tussentijd’ aangetroffen vanaf 1568
  • m: via Frans  intérim zn 

_{Niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie als bijwoord}

Bijwoord

interim

• tussentijds

Verwante begrippen

• ad interim

Afgeleide begrippen

   

interim-aandeel interim-advies interim-akkoord interim-bestuur interim-bestuurder interim-bondscoach interim-burgemeester interim-coach interim-comité interim-commissie interim-controle interim-directeur interim-dividend interim-fase interim-functie interim-grondwet interim-kabinet interim-leerkracht interim-leraar interim-management interim-manager interim-medewerker interim-opdracht interim-oplossing interim-parlement interim-periode interim-personeel interim-premier interim-president interim-rapport interim-rector interim-regeling interim-regering interim-staat interim-staatshoofd interim-trainer interim-uitkering interim-voorzitter interim-werkzaamheden interim-wet interim-zelfbestuur

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	interim	interims
verkleinwoord	interimpje interimmetje	interimpjes interimmetjes

Zelfstandig naamwoord

het interim o

1. periode die als overbrugging dient
2. (Nederland) tweemaal per jaar uitbetaalde ziektekostenuitkering voor ambtenaren

Synoniemen

• [1] tussentijd

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	interim	interims
verkleinwoord	interimmetje interimpje	interimmetjes interimpjes

Zelfstandig naamwoord

de interim m

1. (bedrijfskunde) (informeel) (België) tijdelijke baan, tussentijds ambt

   ▸ Het is de laatste jaren al eens gebeurd dat ik ergens een interim kon doen waarvoor ik nooit een cent heb gezien. Daar bestaat een woord voor: slavernij.'

Hyponiemen

• uitzendbaan

Typische woordcombinaties

• een interim doen

   

interimaat interimair interimarbeid interimarbeider interimaris interimbedrijf interimbureau interimcontract interimjob interimkantoor interimkracht interimsector interimwerk

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	interim	interims
verkleinwoord	interimmetje interimpje	interimmetjes interimpjes

Zelfstandig naamwoord

de interim v / m

1. (beroep) tijdelijke werkkracht

   ▸ We moeten interims inschakelen om al het werk gedaan te krijgen. Ook voor ons is het weekendwerk.

Synoniemen

• interimaris

Hyponiemen

• invaller, uitzendkracht, vervanger

Gangbaarheid

• Het woord interim staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "interim" herkend door:

93 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

• frequentie in teksten in het Nederlands uit België, op een 7-puntsschaal:

        6

• frequentie in teksten uit België, vergeleken met die in Nederland, op een 7-puntsschaal:

        2

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.