intentionaliteit
- in·ten·ti·o·na·li·teit
- afgeleid van intentioneel met het achtervoegsel -iteit [1][2]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | intentionaliteit | intentionaliteiten |
| verkleinwoord | - | - |
de intentionaliteit v
- (filosofie) het intentioneel zijn, het gericht zijn
1.
- Het woord intentionaliteit staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.