intelligere
- in·tel·li·ge·re
- samenstelling van inter bw en legere ww , met assimilatie van l naar r en klinkerverhoging (lett: "tussen de regels door lezen")
| stamtijd | |||
|---|---|---|---|
| infinitief | 1e pers. enk. ind. praes. act. |
1e pers. enk. ind. perf. act. |
supinum |
| intelligere | intelligō | intelligī | intellēctum |
| derde vervoeging | volledig | ||
legere
- actief infinitief praesens van legere
- overgankelijk begrijpen, inzien