inire

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ɪ.ˈniː.rɛ/

Woordafbreking

• in·i·re

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van īre met het voorvoegsel in- (of met het achtervoegsel -ire)

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
ĭnīre	ĭnĕo	ĭnĭi	ĭnĭtum
onregelmatig	volledig

Werkwoord

ĭnīre

1. binnengaan (in), ingaan, betreden
2. beginnen, ondernemen
3. (een ambt) opnemen

Afgeleide begrippen

• initium