incontinent

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  incontinent    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• in·con·ti·nent

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘urine of ontlasting niet kunnende ophouden’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1950
• afgeleid van continent met het ontkennend voorvoegsel in-

	stellend	vergrotend	overtreffend
onverbogen	incontinent	incontinenter	incontinentst
verbogen	incontinente	incontinentere	incontinentste
partitief	incontinents	incontinenters	-

Bijvoeglijk naamwoord

incontinent

1. (medisch) niet in staat de urine of ontlasting te beheersen

   • Hij verzorgde zijn incontinente moeder enige tijd zelf, maar dat viel uiteindelijk niet vol te houden. 

Afgeleide begrippen

• incontinentie

Gangbaarheid

• Het woord incontinent staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "incontinent" herkend door:

97 %	van de Nederlanders;
95 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.