incola

Latijn

Woordafbreking

• in·co·la

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van incŏlĕre met het achtervoegsel -a.

Zelfstandig naamwoord

incŏla m/v

1. inwoner

   «Iapones diutius vivunt quam ceteri populi, nam ex centum viginti septem milionibus incolarum triginta sex milia quingenti centum annos superaverunt.»

   Japanners leven langer dan overige volkeren, want van 127 miljoen inwoners overschreden er 36.500 de honderd jaar.

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	incola	incolae
genitief	incolae	incolārum
datief	incolae	incolīs
accusatief	incolam	incolās
ablatief	incolā	incolīs
vocatief	incola	incolae