inburgeren

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  inburgeren    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• in·bur·ge·ren

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘opgenomen worden in een (taal)gemeenschap’ voor het eerst aangetroffen in 1847

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
inburgeren	burgerde in	ingeburgerd
zwak -d	volledig

Werkwoord

inburgeren

1. ergatief wennen in een nieuwe cultuur en het aanleren van de plaatselijke taal

   • Hij is al aardig ingeburgerd. 

2. wederkerend moeite doen zich aan te passen aan een nieuwe omgeving

   • Allochtonen wordt vaak gevraagd zich beter in te burgeren, maar hoe veel moeite doen we zelf voor onze taal? 

Opmerkingen

1. Vooral indien het werkwoord toegepast wordt op iets anders dan een persoon volgt vaak een ergatieve constructie met raken

   • Na verloop van tijd raakte dat woord ingeburgerd. 

Afgeleide begrippen

• inburgeraar, inburgering

Gangbaarheid

• Het woord inburgeren staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "inburgeren" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
97 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.