impaciente
Uiterlijk
- im·pa·cien·te
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk | impaciente | impacientes |
| vrouwelijk | impaciente | impacientes |
impaciente
| vervoeging van |
|---|
| impacientar |
impaciente
- aanvoegende wijs eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van impacientar
- aanvoegende wijs derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van impacientar
- gebiedende wijs (bevestigend en ontkennend) derde persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van impacientar