illégitime
Uiterlijk
- geleend van juridisch Latijn illegitimus [1]
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk / vrouwelijk |
illégitime | illégitimes |
illégitime
- onwettig; illegitiem [1]
- (verouderd) buitenechtelijk; illegitiem [2]
- ↑ illégitime (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.