idretten

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Noors

Woordafbreking
  • idret·ten
Naar frequentie 45893

Zelfstandig naamwoord

idretten, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van idrett


Nynorsk

Woordafbreking
  • idret·ten

Zelfstandig naamwoord

idretten, m

  1. bepaalde vorm nominatief enkelvoud van idrett